چاپ صفحه

ضمن قدردانی از اینکه قبول زحمت کردین و در گفتگوی پایگاه خبری اخبار ملکان شرکت کردید بعنوان اولین سئوال لطفا خودتان را معرفی کرده و بفرمایید چی شد که شما خبرنگار شدید؟

با تشکر از جناب آقای سیاوش عینالو مدیر مسئول محترم ندای ملکان که این مصاحبه را ترتیب داده اند تا در آستان روز خبرنگار کمی هم در رابطه با این شغل گفته شود . اینجانب قادر منجمی در دهم مهر ماه سال ۱۳۴۸ در خانواده ای مذهبی وفقیر متولد شدم مرحوم پدرم شغل بزازی بصورت دوره گردی در روستاهای دور ونزدیک را داشت از همان اوان کودکی سعی داشتم با کارکردن روی پای خود بایستم . تابستان ها در کارگاه فرشبافی کار می کردم در کارگاه رادیوی کوچکی بود که اغلب برنامه های اورمیه راپخش می کرد برنامه ای بود به نام بویاتلار که خیلی طرفدار ومخاطب داشت .بخاطر علاقه شدیدی که به این برنامه داشتم می رفتم از مادر بزرگ وپدر بزرگ ها بویاتی را می نوشتم وبه آدرس رادیو ارومیه ارسال می کردم ونامم با متنی که ارسال کرده بودم خوانده می شد . یادم هست عصرها کوچک وبزرگ در محله خودمان که خرمن کوچه سی گفته می شد دورهم می نشستند تا برنامه بویاتلار شروع بشه تا آنرا گوش کنند وبا شنیدن نام من وبویاتی ارسالی من همه بنده را تشویق می کردند. البته من در کارگاه همراه با کار به این برنامه گوش می دادم . خلاصه کم کم که بزرگ می شدم علاقه عجیبی به نوشتن پیدا کردم وتصمیم گرفتم در مقطع متوسطه فرهنگ وادب را بخوانم چون مرتبط با علاقه من بود استادان خوب وعالی داشتیم بقول شاعر درس معلم اربودزمزمه محبتی جمعه به مکتب آورد طفل گریز پای را خلاصه شور جوانی وعشق به وطن ودین در اواسط دوره متوسطه (دبیرستان ) من به اتفاق تنی از دوستان همکلاسی عازم جبهه حق علیه باطل شدیم .در جبهه نیز دست از نوشتن برنداشتم ودر رابطه با نقش رزمندگان وایثار وفداکاری آنها مطلب می نوشتم وبه رادیو ارسال می کردم. بعداز اتمام جنگ واتمام تحصیلات متوسطه در دبیرستان باهنر ملکان از تربیت معلم علامه امینی تبریز در رشته پرورشی قبول شدم و بعد از اتمام تحصیلات، در روستای آروق مربی پرورشی شدم . بعداز یک سال ماموریت بنده کار در اداره معین شد .قسمت سمعی وبصری امورتربیتی به بنده محول شد .آنروزها که تلویزیون وفیلم خیلی کم بود با شور وعلاقه آپارات ۱۶میلی متری رابرمی داشتم و در مدارس وحتی مساجد فیلم نشان می دادم . در سال ۱۳۷۰به فکر افتادم یک دوربین فیلم برداری بخرم موضوع را با رییس ومسئول امور تربیتی وقت در میان گذاشتم .آنها گفتند تهیه کن اما پولش بعدا می دیم کل پس اندازی که داشتم ۲۰۰هزار تومان بود که ۱۹۷ هزار تومان دادم و یک دوربین ام ۱۰۰۰خریدم از اون نواربزرگ ها . با این دوربین که اولین دوربین فیلم برداری در ملکان بود مراسمات ومناسبتها را ضبط می کردم وبه صداوسیمای مرکز تبریز می دادم آنها آن پخش می کردند که این موضوع موجب شد مدیرکل صداوسیمای وقت آقای فتح آبادی از من خواست خبرنگار صداوسیما بصورت رسمی مشغول باشم . خلاصه از آن روز بنده توفیق خدمتگزاری مردم را در عرصه رسانه ملی پیداکردم والان هم با تمام توان در خدمت مردم عزیز شهرستان ملکان هستم.

آیا در این حرفه و شغلی که فعالیت می کنید حقوق و مزایایی هم به شما پرداخت می شود؟

عشق وعلاقه به هرچیزی از مرزها عبور می کند وپرداختن به آن فراتر از پول وچیزهای زودگذر مادی است. خدمت ما به مردم شریف در عرصه رسانه ملی بصورت حق الزحمه خیلی ناچیز می باشد بطوریکه کرایه بنزین روزانه محل ماموریت را تامین نمی کند چون بنده کارمند رسمی آموزش وپرورش هستم حقوقم از این اداره تامین می شود بقول گفتنی از اینجا می زنیم ودر رسانه خرج می کنیم.

همکاری مسئولین محلی با شما تابحال چگونه بوده است؟

بنده براین باورهستم که در حوزه رسانه باید به تمام جوانب نگاه کردوهمیشه براین باورهستم که مردم ومسئولین باید در کنار یکدیگر قرار گیرند تا نماد مردم سالاری دینی تبلور پیداکند وسعی کردم در گزارشها همیشه این موضوع را مد نظر قرار دهم

چه خاطرات و گفتنی های خوب و تلخ از دوران فعالیت خود در عرصه خبر و رسانه دارید؟

کار رسانه وخبرسراسر خاطره تلخ وشیرین است یکی از خاطرات شیرینی که برذهنم نقش بسته مربوط به شاید ۲۰سال پیش است . جریان از این قرار است که یک روز تعدادی از اهالی روستای عبدل آباد به من مراجعه کردند واز آب آشامیدنیشان اظهار گلایه وناراحتی کردند وآن روز یک دستگاه موتور سیکلت ۱۲۵یاماها پلیسی داشتم، وسایل دوربین وسه پایه بستم عقب موتور وراه افتادم . تابستان بود وهوا خیلی گرم راهها هنوز آسفالت نشده بود در وسط راه موتورم پنچرشد .خلاصه مجبور شدم در آن هوای گرم با پای پیاده همراه با یکدستگاه موتور ووسایل راه بیافتم خلاصه به روستای عبدل آبادرسیدم .دیدم تعدادی از اهالی روستا برای برداشتن آب از تنها شیر آبی که آب آشامیدنی روستا از آنجا تامین می شد در صف ایستاده بودند و بنده دورین وبساط را چیدم وگفتم کی حاضره مصاحبه کنه . یک خانم تقریبا ۶۵ساله که لباس سنتی پوشیده بود گفت من حاضرم و شروع کردیم به صحبت گفت: از هنگام صبح که خروس می خواند در اینجا منتظرم که نوبت آبم برسد .مسئولین چکار می کنند چرا به دادما نمی رسند وچند مصاحبه دیگر گرفتم وموتورسیکلت را به پشت وانت گذاشتیم وآمدم وروزبعد گزارش را فرستادم وپخش شد که خوشبختانه استاندار وقت وچندنفر از مسئولین استانی ومحلی گزارش را دیده بودند که منجر به انتقال آب ولوله کشی به این روستا پس از چند روز شد. البته خاطرات زیاده که شاید از حوصله این برنامه خارج باشه

چه توصیه ای به جوانانی که میخواهند وارد کار خبرنگاری شوند دارید؟

جوانان عزیز امید وآینده این کشور وشهرستان هستند . هرکسی می خواهد وارد این عرصه شود باید در مرحله اول پشتکار وتلاش وعشق داشته باشد و افتادنها نبایدمانع انصراف باشد بلکه تمرین وممارست پشتوانه محکمی برای شغل خبرنگاری است. همزمان آیتم ها گفته شده باید خودرا به علم روز مجهز کند سواد رسانه ای داشته باشند و مخصوصا کسی که می خواهد وارد رسانه ملی شود شرط دیگر گذراندن دوره های متعد خبردر حوزه های مختلف از جمله تصویربرداری،گزارش ،خبرنویسی وتدوین وغیره است.

در پایان اگر حرف ناگفته ای دارید بیان بفرمایید؟

در پایان لازم می دانم از ملت بزرگ وافتخارآفرین شهرستان ملکان به خاطر حمایت وتشویق هایشان تشکر نمایم واز مسئولینی که همراه وکمک ما بودند در تمامی ۳۰ سال گذشته تشکر می کنم واز مسئولین عزیز می خواهم قدر این مردم را بیشتر بدانند چراکه مردم ولی نعمت این انقلاب وکشورهستند . دست به دست هم دهیم به مهر میهن خویش را کنیم آباد