به گزارش خبرنگار پایگاه خبری اخبار ملکان به نقل از دفاع پرس، پس از پیروزی انقلاب اسلامی، در حالی که کشورمان درگیر مسائل و مشکلات مختلف بود، استکبار جهانی، «صدّام» را به جنگ با ایران فرستاد. مردم غیور این سرزمین که تمامیّت ارضی ایران اسلامی و همچنین ناموس خود را در خطر می‌دیدند، به فرمان حضرت امام خمینی(ره) معمار کبیر انقلاب لبیک گفته و عازم جبهه‌ نبرد با باطل شدند. «فولاد شیرمحمدی» با اینکه سن و سال کمی داشت و مشغول تحصیل بود، از سنگر علم به سنگر نبرد با دشمن رفت و جانانه جنگید و سرانجام به خواسته قلبی خود که همانا شهادت در راه دفاع از خاک وطن بود، رسید تا نامش برای همیشه به عنوان دانش آموز فداکار» در تاریخ ثبت شود. در ادامه معرفی شهدای دانش آموز استان آذربایجان شرقی، زندگی و خصایل اخلاقی این شهید والامقام را مرور می‌کنیم. زندگینامه شهید «شیر محمدی»: «فولاد شیرمحمدی» هفتم خرداد سال ۱۳۴۴ در روستای «قوشبلاغ» در دامنه کوه‌­های شهرستان ملکان به دنیا آمد. او تا مقطع چهارم ابتدایی در زادگاهش تحصیل کرد. کلاس پنجم را در آموزشگاه سیمین روستای «سوگلی تپه» در منزل عمویش خواند. همچنین تا مقطع دوم راهنمایی در مدرسه حافظ بخش «باروق» میاندوآب در منزل خواهرش گذراند و سوم راهنمایی تا دوم دبیرستان را در شهر ملکان به ترتیب در مدارس فروغی و امام خمینی(ره) به پایان رساند. سال دوم دبیرستان، محصّل رشته تجربی بود که برای دفاع از وطن و ناموس، راهی جبهه­‌های نبرد شد. فولاد سال ۱۳۵۶ مادر مهربانش را بر اثر بیماری از دست داد و تکیه‌گاهش برای همیشه فرو ریخت؛ او جمله «کاش مادر داشتم» را بارها در نامه­‌هایش هم بیان کرده است. فولاد درد نبود مادر را تا لحظه شهادت در سینه داشت. علاقه به نام «محمد» نام فولاد را برای وی انتخاب کرده بودند ولی خودش به نام «محمد» خیلی علاقه داشت. همواره می­‌خواست که به همین نام صدایش کنند. زمانی که به توصیه‌­اش عمل می‌کردند، خیلی خوشحال می­‌شد. فولاد در جبهه­ به دوستان و هم سنگرهایش سفارش کرده­ بود که به نام محمد صدایش بزنند. ارادت عجیبی به صاحب این نام داشت. می‌­گفت بگویید «محمد شیرمحمدی». سال ۱۳۵۹، اوایل جنگ و جبهه، در شهر ملکان درس می‌­خواند و همزمان در انجمن اسلامی و یکی از پایگاه­‌های مقاومت شهر ملکان فعالیت می‌کرد. دوره‌های آموزشی را در گروهان «الله اکبر» گروه «عمار» بسیج شهر ملکان گذراند. هر وقت که به روستا می‌­آمد، از فعالیت‌شان در انجمن و پایگاه می­‌گفت و دلش می­‌خواست در اولین فرصت به جبهه برود. نتوانست در آن سال به مقصودش برسد؛ چرا که پدرش از او خواست تا درسش را ادامه بدهد. فولاد در سال ۶۱ در امتحانات در یک ماده درسی تجدیدی داشت و نگران بود که اعزام شود و نتواند در امتحان جبرانی شرکت کند و این طور هم شد و به جبهه‌­های نبرد اعزام شد. اعزام به جبهه فولاد در تاریخ ۳۰ تیر سال ۱۳۶۱ به ندای رهبر خود لبیک گفته و در شرایطی که دو سال از جنگ تحمیلی سپری شده بود، راهی جبهه‌های حق علیه باطل شد. موقع رفتن به جبهه سفارش می­‌کرد و می‌­گفت «در کارهای پدرم کمک کنید و او را تنها نگذارید.» همچنین در نامه‌­هایی که از جبهه می‌نوشت به این موضوع تأکید بیشتری داشت؛ چرا که دو برادر به طور همزمان در جبهه بودند. یاور برادر بزرگتر در گیلان غرب، دوران مقدس سربازی را می­‌گذراند و فولاد هم که در سومار بود. او می­‌گفت: «اگر شهید شدم به پدرم و خواهرانم دلداری بدهید و آن‌ها را به صبر و بردباری دعوت کنید.» سال ۱۳۶۱ همراه با تعدادی از هم دبیرستانی­‌هایش از طریق سپاه مراغه به جبهه جنوب اعزام شد. پس از ۱۰ روز اسکان در اهواز به منطقه عمومی بین اهواز و خرمشهر منتقل شد و در گردان «شهید قاضی»، گروهان «شهید باهنر» به عنوان نیروهای پشتیبانی، سازماندهی شدند. فولاد بعد از مدتی حضور در جبهه به مرخصی آمد و در بازگشت از مرخصی به جبهه سومار اعزام و به عنوان «آر.پی.جی زن» در عملیات «مسلم بن عقیل» شرکت کرد. او بعد از رشادت­‌ها و دلاوری‌­های فراوان در تاریخ ۱۰ مهر سال ۱۳۶۲ در دومین روز عملیات به شهادت رسید. انتهای پیام/